كنفرانس و همايش

اين غصه هاي لعنتي از خنده دورم ميكنن
اين نفساي بي هدف زنده به گورم ميكنن

چه لحظه هاي خوبيه ثانيه هاي آخره
فرشته ي مردن من منو از اينجا مي بره

آي خدا دلگيرم ازت، آي زندگي سيرم ازت
آي زندگي ميميرم و عمرم و ميگيرم ازت

چه اعتراف تلخيه انگار رسيدم ته خط
وقت خلاصي از همه است  آي دنيا بيزارم ازت

بازم دلم گرفت و گريه كردم
بازم به گريه هام مي خندن
بازم صداي گريه ام و شنيدن
همه به گريه هام مي خندن

دوباره يه گوشه ميشينم و واسه دلم ميخونم
هنوز تو حسرت يه همزبونم
ولي نميشه گفت اين و ميدونم

دوباره نمي خوام چشاي خيسم و كسي ببينه
يه عمره حال و روزه من همينه
كسي به پاي گريه هام نمي شينه

بازم دوباره دلم گرفته
دوباره شعرام بوي غم گرفته
كسي نفهميد غمم چي بوده
دليل يك عمر ماتمم چي بوده

اگه عاشقت نبودم
اگه بي تو زنده بودم
تو بمون كه بي تو غصه مي خورم
اگه دل به تو نبستم
اگه اين منم كه هستم
ولي از هواي گريه ات پرم

اگه شكوه دارم از تو، اگه بي قرارم از تو
تو بمون كه آشيانه ام تويي
به هوايت اي ستاره، به تو مي رسم دوباره
اگه عاشقم بهانه ام تويي

دل كنده بودم از همزبونيت
پنهون نكردي از من نشونيت
من پا كشيدم از عهد بسته ام
تو پا فشردي بر مهربونيت

اگه همزبون نبودم
اگه مهربون نبودم
چه كنم دل، اين دل شكسته رو
اگه سرد و مرده بودم
اگه پر نمي گشودم
به تو بستم اين دو بال خسته رو

اگه شكوه دارم از تو، اگه بي قرارم از تو
تو بمون كه آشيانه ام تويي
به هوايت اي ستاره، به تو مي رسم دوباره
اگه عاشقم بهانه ام تويي

فردا قراره من و تو از همديگه جدا بشيم
فردا قراره همدمه گريه ي بي صدا بشيم

تو كوچه هاي بيكسي نيستي و پرسه ميزنم
آي آدما نگاه كنين غريب شهرتون منم

يادش بخير من و تو و يه قلب پاك و بي غرور
حالا چي شد عوض شدي ، دلت كجاست سنگ صبور؟
من تو رو عاشق ميكنم هر جور شده حتي به زور

كي ميخواد فردا تو رو از من بگيره
كاش خونه اش ويرونه شه آتيش بگيره

ما بايد فردا رو از دنيا بگيريم
ما اگه از هم جدا بشيم ميميريم
ما بايد قدر اين روزا رو بدونيم
واي اگه تنها فردا بياد تنها ميمونيم

خدا شايد اين عشقي كه من ميگم و تو نشناسي
نزديكترين كسم اونه ، خيلي دوسش دارم ... راستي
يادم نره بهت بگم عزيز ترين من اونه
خودم مهم نيست اما اون ، نذاري تنها بمونه

بميرم واسه غصه ي دلش، گريه چقدر بهش مياد
وقتي كه حرصش ميگيره ، ميگه ازم بدش مياد
اما وقتي آرووم ميشه ، ميبينم من بغضش گرفت
همين ديوونه بازياش از اول چشمم و گرفت

حالا كه ديگه مجبوريم با همديگه وداع كنيم
بيا به ياد اون روزا همدگيه رو دعا كنيم

يه وقت ديدي دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشيم
اي واي داره فردا مياد بايد دست به دعا بشيم

با قلب پاكت از خدا، بخواه من و صبرم بده
هنوز نرفتي از پيشم ، دوريت داره زجرم ميده

كي ميخواد فردا تو رو از من بگيره
كاش خونه ش ويرونه شه آتيش بگيره

عزيزم يادت نره دنيا دو روزه
نمي خوام فردا دلت واسم بسوزه

اي خدا حتي اگه دوسم نداره
تو ميتوني نذاري تنهام بذاره

كنار خاطراتم
با تو هميشه خنده است
طرحي كه از تو دارم
شبيه يك پرنده است

شب و روز پيش مني
تو هنوز پيش مني
تو هنوز تو سفره ي
دل درويش مني

هر جا كه باشي خوبه
روشن و بي غروبه
غمي نداره تا هي
به قلب تو بكوبه

تو اوج هر بي كسي
هميشه سبز و زنده
بدون دلواپسي
پر بزن اي پرنده

خواننده : محسن چاووشي

منبع http://loo3-loo3.blogfa.com/post-100.aspx

ازم اجازه ي رفتن بگيري

ميشه با هركي كه ميخواي بجوشي

اصلاً هرچي دلت ميخواد بپوشي

ميشه  به هركي دلت خواست دل ببندي

يا با غريبه ها بگي بخندي

وقتي دير مي كني يا ميري جايي

ديگه نيستم بهت بگم كجايي

ديگه نيستم بهت بگم كجايي

نرو تنهام نزار با درد و غم هام

اگرچه دلخوري از خيلي حرفام

به قرآني كه از سايش گذشتم

به مرگ هر دوتامون خيلي تنهام

نگو مي بينمت يه روز ديگه

آخه احساس من اينو نمي گه

نمي تونم قبول كنم نباشم

تر و خشكت كنه يه مرد ديگه

تر و خشكت كنه يه مرد ديگه

خداحافظ هميشه بهتر ازمن

هميشه يا كه هر جا سر تر از من

تو چشمات بهترين بودم تو دنيا

نمي ديدي اگرچه كمتر از من

خداحافظ كه رفتم بي بهونه

از اين خونه دلم بدجوري خونه

به جاي سر به روي شونه من

تو يادم خاطرات تو مي مونه

تو يادم خاطرات تو مي مونه

اگه كوه طلا واست بياره

اگه دنيارو زير پات بزاره

بازم دستاي خاليم خوب مي دونن

كه هيشكي قدر من دوست نداره

گلت خشك شد ولي هرگز نمرده

زمان بوي تورو از خونه برده

دلم خوش بود مياي يه شب تو خوابم

ولي چند ماهه كه خوابم نبرده

داري مي ري ولي پيشت مي مونم

واست هيچي نبودم خوب مي دونم

ولي من در عوض هرجا كه باشم

واست تا آخر عمرم مي خونم

واست تا آخر عمرم مي خونم

شايد خيلي چيزا مي خواستي،اما

منم هيچي نداشتم پات بريزم

انقدر بغضمو پنهون كردم از تو

از اون روزي كه تو رفتي ، مريضم

قديما يادمه مي رفتي جايي

هميشه يه خداحافظ مي گفتي

چقدر آسون شدم باهات غريبه

بازم پشت سرم چيزي شنفتي؟

الان داغي نمي فهمي چي ميگي

مديوني اگه يادم نيفتي

بجز خون دل از اين عشق بي حاصل نميبينم

هزاران جهد كردم تا براهت آورم , ليكن

تو را در همرهي مايل نميبينم

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

به جونه ستاره هامون تو عزيز تر از چشامي
هر جا هستي خوب و خوش باش . تا ابد بغض صدامي
تو  رو محض لحظه هامون نشه باورت يه وقتي
كه دوست دارم اينو بخدا گفتم به سختي

من اگه دوست نداشتم پايه غمهات نميموندم
واست اينهمه ترانه از تهه دل نميخوندم
اگه گفتم برو خوبم واسه اين بود كه ميديدم
داري آب ميشي ميميري . اينو از همه شنيدم

دارم از دوريت ميميرم . تو كناره من نسوزي
از دلم نميري عمرم . نفسامي كه هنوزي
تو رو محض خيره هامون كه نفس نفس خدا شد
از همون لحظه كه رفتي روحم از بدن جدا شد

تو كه تنها نميموني . منه تنها رو دعا كن
خاطراتمو نگهدار اما دستامو رها كن
دسته تو اول عشقه . بسپرش به آخرين حرف
مردي كه تشنه ديدار . واسه چشمات گريه ميكرد