كنفرانس و همايش

فردا قراره من و تو از همديگه جدا بشيم
فردا قراره همدمه گريه ي بي صدا بشيم

تو كوچه هاي بيكسي نيستي و پرسه ميزنم
آي آدما نگاه كنين غريب شهرتون منم

يادش بخير من و تو و يه قلب پاك و بي غرور
حالا چي شد عوض شدي ، دلت كجاست سنگ صبور؟
من تو رو عاشق ميكنم هر جور شده حتي به زور

كي ميخواد فردا تو رو از من بگيره
كاش خونه اش ويرونه شه آتيش بگيره

ما بايد فردا رو از دنيا بگيريم
ما اگه از هم جدا بشيم ميميريم
ما بايد قدر اين روزا رو بدونيم
واي اگه تنها فردا بياد تنها ميمونيم

خدا شايد اين عشقي كه من ميگم و تو نشناسي
نزديكترين كسم اونه ، خيلي دوسش دارم ... راستي
يادم نره بهت بگم عزيز ترين من اونه
خودم مهم نيست اما اون ، نذاري تنها بمونه

بميرم واسه غصه ي دلش، گريه چقدر بهش مياد
وقتي كه حرصش ميگيره ، ميگه ازم بدش مياد
اما وقتي آرووم ميشه ، ميبينم من بغضش گرفت
همين ديوونه بازياش از اول چشمم و گرفت

حالا كه ديگه مجبوريم با همديگه وداع كنيم
بيا به ياد اون روزا همدگيه رو دعا كنيم

يه وقت ديدي دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشيم
اي واي داره فردا مياد بايد دست به دعا بشيم

با قلب پاكت از خدا، بخواه من و صبرم بده
هنوز نرفتي از پيشم ، دوريت داره زجرم ميده

كي ميخواد فردا تو رو از من بگيره
كاش خونه ش ويرونه شه آتيش بگيره

عزيزم يادت نره دنيا دو روزه
نمي خوام فردا دلت واسم بسوزه

اي خدا حتي اگه دوسم نداره
تو ميتوني نذاري تنهام بذاره