كنفرانس و همايش

دوباره اين دل ديوونه واست دل تنگه

وقت از تو خوندن ستاره ترانه هام

اسم تو براي من قشنگترين اهنگه

بي تو يك پرندهاي اسير بي پروازم

با تو اماميرسم به قله اوازم

اگه تا اخر اين ترانه بامن باشي

واسه تو سقفي از اهنگ و صدا مي سازم

بت يه چشمك دوباره من و زنده كن ستاره

نزا از نفس بيفتم توي تنها راه چاره

اي ستاره اي ستاره بي تو شب نوري نداره

اين ترانه تا هميشه تورو ياد من مياره

تو اي كه عشقمو از نگاه من مي خواني

توي كه تو تپش ترانه هام پنهوني

توي كه هم نفس هميشه اوازي

توي كه اخر قصه من و ميدوني

اگه كوچه صدام يه كوچه باريكه

اگه خونم بي چراغه چشم تو تاريكه

مي دونم اخر قصه ميرسي به داده من

لحظه يكي شدن تو ايينه ها نزديكه

من از عشق من هستم
تو با من آشنا شو
بنفشه بنفشه ام
تو با من همصدا شو

غريبه آي غريبه آي غريبه
عجب چشماي تون عاشق فريبه

نكن امروز را فردا
دلم افتاده زير پا
بيا اي نازنين ، اي يار
دلم را از زمين بردار
در اين دنياي وا نفسا
تويي تنها منم تنها
نكن امروز را فردا
بيا با ما
بيا با ما

در اين دنياي نا هموار كه ميبارد به سر آوار
به حال خود من. نگذار
رهايم كن از اين تكرار

بتو عادت كرده بودم
مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
مثل مجروهي به مرهم

لحظه به لحظه عذابه
لحظه هاي منه بي تو
تجربه كردنه مرگه
 زندگي كردنه بي تو

من كه در درگريزم از من
بتو عادت كرده بودم
از سكوت و گريه شب
 بتو هجرت كرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
از تو صحبت كرده بودم
خلوت خاطره هامو
با تو قسمت كرده بودم

هنوز غباره بارون رو گونه هات نشسته
چشمات دروغ نميگن . به انتظار نشسته
يه سر سپرده ميخواي وقتي كه خواست بميره ...
چشمات ميگن نه عزيزم  . نگو كه غير از اينه . نگو كه غير از اينه

يه سينه سوخته عاشق پيشه چشات نشسته
اونم يه روز يه دل داشت . اونم يه روز يه دل داشت
اما حالا شكسته

تا صبح برات شعرو غزل لالاييه عشق ميخونم
چشماتو روهم بزار من اينجا بيدار ميمونم
حافظه خواب تو ميشيم
من و خداي خوب دل
چشماتو فردا ميبينم
خوب بخوابي
شبت بخير

دل و حرمت شكستي تو . اينه رسم وفا داري؟
دلم زخميه دنيا بود خيال كردم وفا داري
دلم زخميه دنيا بود خيال كردم وفا داري

از همون اول ميديدم كه تو بغضه من نبودي
تو رو با خودم ميديدم امه تو يه سايه بودي
تو نگات عشقي نديدم كه بشه به خاطرش مرد
كه با خودخواهيه محظت مثله زالو دلمو خورد

خسته نشو اگه تموم راه ها
پيشه تو و سادگيات بسته شن
طاقت بيار اگه همه آدما
از اينكه پا به پات بيان خسته شن

آخره خطه جاده هاي خسته ام
بگو چقد راه نرفته مونده
پشته دلت اگه به خون نشسته
چندتا ترانه ست كه كسي نخونده

دووم بيار خسته نشو از سفر
تنهاييتم بزار رو دوشت ببر
ترانه باش انوره آخره خط
به نقطه ميرسي بيا سره خط

با كي ام با تو يه عاشق پيشه سر به هوا
با تو يه ديوننه ي بي سر و پا
با تو كه هر چي دارم ميكشم از دست توه
با تو كه هرجا ميرم مسيره دربسته توه

كي ميخاي دست از سره آبروي من برداري
كي ميخاي عقلي كه دزديدي سره جاش بزاري
كي ميخاي بزرگ بشي سنگين بشيني سره جات
سر براه بشي و دنيا رو نزاري زيره پات

آرزو بي تو محاله لحظه هام بي تو سواله
بيتو مقصد خيلي دوره ، راهه عشفم بي عبوره
من نميخوام تو خيالم بگمت عاشقت هستم
دوست دارم كه راستي راستي حس كنم تو رو تو دستم